XIX. YÜZYILDA OSMANLI DEVLETİ - EN UZUN YÜZYIL
Antlaşmamn Nedenleri
Osmanlı Avrupa devleti sayılacak ve Avrupa hukukundan yaralanacakür.
Osmanlı'nın toprak bütünlüğü Avrupa'nın garantisinde olacaktır.
Boğazlar, 1841 Londra Sözleşmesi'ne göre yönetilecektir.
Osmanlı ve Rusya Karadeniz'de tersane ve donanma bulundurmayacaktır.
22
TARİ
DERS
OT
Osmanlı'nın ilan ettiği Islahat Fermam Avrupa devletlerce dikkate alınacak fakat bu devletler Osmanlı'nın iç
işlerine karışmayacaktır.
Karadeniz tarafsız hâle getirilecek, tüm devletlerin ticaret gemilerine açık, savaş gemilerine kapalı olacaktır.
Tuna'da ulaşım serbestisi yeniden kurulacak ve bunu sürekli kılmak için antlaşmayı imzalayan devletlerin
temsilcilerinden bir "Tuna Komisyonu” kurulacaktır.
Sırbistan'ın daha önce Osmanlı İmparatorluğu'ndan almış olduğu hak ve imtiyazlar devletlerin ortak garan-
tisi altında olacak ve Osmanlı İmparatorluğu izinsiz olarak Sırbistan'a askeri müdahalede bulunamayacaktır.
Eflak ve Boğdan'a muhtariyet verilecek ve muhtariyet devletlerin ortak garantisi altına alınacaktır. Her iki
eyaletin de birer meclisi olacak ve hiçbir devlet Eflak ve Bağdan 'ın iç işlerine karışmayacaktır.
Kırım Savaşı sonucunda; Rusya'nın güneye inmesi önlenmiş ve Rusya Asya'da genişleme politikasına yönel-
miştir. Piyomente Krallığı, bu savaşta İngiltere ve Fransa'nın desteğini alarak 1870'de siyasi birliğini sağlamayı
başarmıştır. Osmanlı ilk defa bu konferans da kapitülasyonların kaldırılmasını gündeme getirmiş fakat kabul
edilmemiştir.
Londra Boğazlar Sözleşmesi 17 Ocak-13 Haziran 1871
Rusya'nın ilan etmiş olduğu Karadeniz'in tarafsızlığının (1856 Paris antlaşmasının 11, 13 ve 14. maddeleri) kal-
dırılmasını onayladı; fakat boğazlar kapalı olmağa devam etti. Kırım savaşına son veren Paris Antlaşmasıyla
Karadeniz'in tarafsızlığı kabul edilmişti. Buna zorunlu olarak uyan Rusya, 1871'de Fransız Alman Savaşının Fran-
sa aleyhine sonuçlanmasıyla Paris Antlaşmasındaki bu hükmü tanımadığını belirtti. Osmanlı İmparatorluğunun
başvurusu üzerine toplanan konferansta imzalanan antlaşmayla Karadeniz'in tarafsızlığı ve barış zamanlarında
Osmanlı İmparatorluğu'na Boğazları kapalı tutma yetkisi tanıyan Paris antlaşmasındaki madde kaldırıldı. Ancak
gerektiğinde Osmanlı devletinin dost ve bağlaşık donanmaları içeri almakta serbest bırakılması, Osmanlı Devleti
için önemli bir ödün olduğu kadar Rusya açısından da yeni bir tehdit öğesi oluşturdu.
II. ABDÜLHAMİT DÖNEMİ SİYASİ OLAYLARI (1876-1909)
1877-1878 Osmanh-Rus Savaş (93 Harbi) ve Berlin Kongresi
İstanbul Konferansı öncesinde 1871'de Rusya'nm Paris Barış Anlaşmasını tanımadığım ilân etmesi Rus tehli-
kesini tekrar gündeme getirdi. Rusya bu dönemde, Balkan topluluklarını, bir çatı altında toplamayı amaçlayan
Panslavizm politikalar' doğrultusunda onları Osmanlı Devleti'ne karş kışkırtmaya devam ediyordu. Rusya'nın
bu çabaları 1875'te Bosna-Hersek İsyanı ve 1876'da Bulgar İsyanı'nın çıkmasına neden oldu.
Balkanlar'da bugelişmeler yaşanırken il. Abdülhamit tahta geçmişti. Sırp ve Karadağ isyanları ise devam etmek-
teydi. Bu isyanlar Osmanlı-Rus savaşlarının adeta ayak sesi oldu. Osmanlı Devleti, Sırp İsyanı 'nı başarıyla bastırdı
ve Balkanlar'da kontrolü yeniden sağladı.
ö Bu durum karşısında Avrupalı devletler, Osmanlı Devleti aleyhine propaganda faaliyetlerine girişti. 1876'da
Balkanlar'daki bu gelişmelerin görüşülmesi amacıyla İstanbul'da bir konferans düzenlenmesi kararlaştırıldı.
İstanbul Konferansı (Tersane Konferansı) başladığı esnada Osmanlı Devleti l. Meşrutiyeti ilan etti. Osmanlı
Devleti'nin buradaki amaçlarından biri de azınlıklarla ilgili olumsuz bir kararın çıkmasına engel olmaktı. Konfe-
ransa katılan devletler (İngiltere, Fransa, Rusya, Avusturya, Almanya ve İtalya) l. Meşrutiyet'in ilanını ciddiye
www.dizgikitap.com
SMNLYALÇIN
