Unite
Ameli ve fıkhi mezhepler bu
dört kaynağın hangi koşullar-
da ne oranda kullanılacağı ko-
nusunda ayrılırlar.
» Güinümüzde Müslümanların
ağırlıkta Olduğu toplumların
çoğunda hukuksal konularda
ulema hüküm verir fetva çıka-
» Mezhepler genellikle kurucu-
larl olarak kabul edilen imam-
lavın isimleriyle anılırlar.
Ameli ve fıkhi yorumlar başlı-
ğl altında ele alınacak Olan beş
mezhepten ilk dördü Sünni
İslam çatısı altında birleşirler.
Bu mezhepler,
• Hanefilik
Şafiilik
Hanbelilik'tir
Beşinci mezhep ise Şiilik den-
diğl zaman akla gelen ve ima-
miye diye de bilinen caferilik-
HANEFİLİK
İmam Ebu Hanife'nin görüşle-
Sünni fıkıh ekollerindendir.
Kendinden önceki fıkhi görüş
ve rivayetleri döneminin İhti-
yaç ve koşullarını dikkate ala,
rak yeniden değerIendirmiştir.
Akla ve içtihada verdiği
önemle diğer mezhepler-
den ayrılır. (İçtihat, gerekli
şartlara sahip bir fıkıh bilgini-
nin - fakih - Kur'an ve hadisten
hüküm çıkarmak için her türlü
inceleme ve irdelemede bulu-
nup sonuçta bir görüş ortaya
koyması dl r-)
Ebu Hanife örfü de delil olarak
kabul eder. Hatta yenne göre
kıyastan daha üstün görür.
Çünkü örf, müslürnanların ka-
bul edip ona göre davrandıkla-
n bir şeydir.
Hanefilik, İslam dünyasında
diğer mezheplere Oranla daha
çok yayılma imkanı bulmuştur.
Bunun başlıca nedeni Abbasi-
ler döneminden itibaren res•
mi mezhep olması ve devletçe
atanan yargıçların tümünün
Hanefiler arasından seçilmesi-
MALİKİLİK
Büyük hadis ve fıkıh bilgini
Malik ibn Enes'in görüşlerine
dayanır.
Sünni fıkıh ekollerindendir.
En önemli özelliği diğer mez-
heplere göre
Medine halkl-
mn uygulamalarına daha
fazla Önem vermesidir.
Hz. Muhammed yaklaşık on
yıl Medinede yaşamıştır. Bu
dönem içinde Medine halkının
dine aykırı örf ve adetlerini ya
kaldırmış ya da düzeltmiştir,
Öyleyse Medine halkının örfü
dinin anlaşılması açısından
önceliği olan bir rehberdir,
Fıkıhta Kur'an ve sünneti, Me-
dinelİlerİn amellerini, fetvala-
rını temel almışlardır _ Haram
olan kötü bir işe sebep olan şey
haramdır görüşünü benimse-
mişlerdİr.
