Hristiyanlığın kutsal kitabı İncil'dir. Bu kutsal
kitap Eski Ahit'le (Tevrat) ve Yeni Ahit'i (İnci)
içine alır.
Yunanca "evangelion" kelimesinden gelen
İncil, "müjde", "iyi haber" anlamlarına gelir.
» Altmışa yakın İncil bulunmakla birlikte ancak
dördü asıl olarak tanınmıştır. Bunlar yazarları-
nın adıyla anılır.
Matta (Levi) — havari Markos —
Pauluş'un arkadaşl
Luka ve
havari
Yuhanna — İsa'nın en sevdiği müridi. Efes'te
Oturmuş ve İncil'i orada yazmıştır.
Hristiyanların İbadet yeri "kilise ve katedral" -
lerdir_ Din adamları papaz, rahip ya da rahibe
adını alırlar.
Hristiyanlar günlük. haftalık ve yıllık ibadet-
lerde bulunurlar. Günlük ibadetler sabah ve
akşam, haftalık ibadetler pazar günü, yıllık
ibadetler ise dini bayrarnlarda yapılır_ İbadet
biçimleri kiliselere göre değişebilmektedir.
» Hz_ İsa'nın idam edildiğine inanılan çarmıh
(haç) hem Hristiyanlığın hern de kilisenin sem-
bolüdür.
Hristiyanlıkta kişi kiliseye vaftiz töreniyle ka-
bul edilir. Ayin düzeni ve biçimi kiliselere göre
değişmekle birlikte hepsinde su kullanılır. Gü-
nahkar doğan insamn vaftiz ayiniyle temizle-
neceğine inanılır. Günah çıkarma da aynı tür-
den bir ayindir.
Tann özgür iradesiyle insanı özgür olarak ya-
tatmıştır. Ama ilk inşan Adern günah işleye-
rek Tanrı'dan kopmuş ve düşmüştür. Bu ilk
günah insanlara Adem'den miras kalmıştır.
Bu nedenle insan günaha mahkumdur. Onu
yalnızca Tann kayrası koruyup kurtarabilir.
Dünyaya bir günah düzeniyle gelme insan için
bir korunma anlamı da taşır. Çünkü böyle bir
günahı bilen inşan kendini günahtan koruya-
Unite
Hristiyanlıkta hangi
mezhepler vardır?
Her dinde olduğu gibi
Hristiyanlıkta da zaman-
la mezhepler ortaya çık-
mıştır. Katoliklik, Orta-
doksluk ve Protestanlık
önemli Hristiyan mez-
İlk Hristiyanlar İsa'nın
yakında geri geleceğine
inanır. Gelmesi gecikin-
ce kilise (topluluk, birlik)
örgütlenmeye başlar, İlk
iki yüzyılda kilise laik bir
birliğin niteliklerini korur.
Topluluk olarak düşünü-
Kilisenin içinde za-
mania yaptıkları işe göre
bir tabakalaşma yaşanır.
Eskiler ya da yaşça kl-
demliler (presbyteri)
Gözeticiler (episcopi)
Mutsuzlara yardımla gö-
revü kadın erkek arka-
daşlar (diyakos-hemşire)
Zaman içinde eskiler ve
gözeticiler önem kaza-
nır, kendilerini kilisenin
tek temsilcisi sayarlar.
Yöneticilerden biri kilise-
nin başı olur ve zamanla
presbyterilerin başına
geçer. Daha sonra da
episcopus yani pisko-
pos unvanına yalnız o
sahip olur. Böylece ilkel
kilisenin yerini Katolik
yani Evrensel Kilise alır.
