DAVET
Dörmala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
bu rnernleket, bizim-
kan İçinde, dişlet kületlİ, ayaklar Çiplak
ve İpek bir halıya toprak,
bu cehennem, bu cennet bizim.
Kapansın el kapılan, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğımu,
bu bizim...
Yaşamak bir ağaç Şbi tek ve hûr
ve bir orman gibi kardeşçesina,
bu hasret bizim...
Nâzım HİKMET
AZGIN DENİZ
Hangi h&İn parmağı dokundu K, derine,
Düştü bir gizli alev salkımı Çerine?
Hangi kâbus basü ki, serü uykularında,
Birdeüire cehennem kaynadı sulanrü?
Örtüldû baştan başa tenin beyaz birlerle,
Durnan duman yayılan incecik
kaldı, bağrına ûşûşmeyM,
Hangi ölüm şarkısı bu, dünden düşmeyen?
Hangi öfkeyle yüzün, böyle karıştı yer yer,
Sana yan mı baktılar, bir Şey ml söylediler?
Bir Şey dinleme attık, artık bir Şey dinleme!
Çağır, bütün günahkâr ruNan cehenneme!
KarşırW sahil, kaya, inşan kim çıkarsa Vur!
Vur başına. âlernde, kör, sağır. ne varsa vur!
Sal her taraftan, dağdan, gökten, pencereden sal!
kala dûnyaü tek kişi kal!
Necip Fanı KISAKÜREK
