BEYLİKTEN DEVLETE OSMANLI
Tımar sahipleri olan sipahiler kanunlara uyduğu müddetçe toprakları ellerin-
den alınmazdı, Gerekli bir nedeni olmadan sefere katılmayan sipahilerin top-
raklan alınarak başkasına verilirdi.
Bu topraklarda üretim faaliyetinde bulunanlar vergilerini ödemek şartıyla top-
raklan ellerinde kalırdı. Toprağında üretim yapmayandan çiftbozan vergisi
alınır, üç yıl üst üste mazeretsiz olarak toprakta üretim yapmazsa toprak o
kişiden alınırdı.
Tımar sisteminde toprağın mülkiyeti devlete ait olup sadece işletmesi halka ya da
görevlilere verilirdi. Onun için tımarlı sipahilerin toprağı satması, kiralaması, miras bırak-
maşı gibi durumlar söz konuşu değildi. Ayrıca bütün bu İş ve İşlemler kadıların deneti-
minde gerçekleşmekteydi.
2.
3.
4.
5.
Tımar sistemi daha öncede belirttiğimiz gibi çok yönlü bir sistem idi. Bu siste-
min devlete sağladığı faydalar şunlardır;
Devlet hazinesinden para harcanmadan savaşa hazır büyük bir atlı ordu beş-
leniyor ve yetiştiriliyordu (Askeri).
Toprağın boş kalması engellenerek üretimde süreklilik sağlanıyordu (Ekono-
Topraktan yapılan üretim ve gelir sayesinde tımar sahibi, köylü ve asker geçi
mini sağlıyordu (Ekonomik)
Tımarlı sipahi bölgesinin asayişinden sorumluydu. Bölgenin huzur ve güvenliği
ondan sorulmaktaydı (Askeri - İdari)
Tımarlı sipahiler sayesinde devletin merkezi otoritesi birçok bölgeye ulaşab'l-
mekteydi (İdari).
Tımar sistemiyle konargöçerlerin yerleşik hayata geçilmesi teşvik edilmiş böylece
bu grubun yerleşik unsurlara verdikleri zararlar önlenmeye çalışılmştır.
TARİH EL KİTABI
