ARIH
DERS
OT
XX. YUZYILDA OSMANLI DEVLETİ
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
lıkları yaşanmaya başladı. Yunanlılara, Ermenilere ve Araplara verdikleri vaatlerden dolayı, planların uygulanma
aşamasında sıkıntılar baş gösterdi.
Anadolu'da kurulacak Ermeni devletinin, Arap Yarımadası'nın, Filistin, Suriye ve Irak topraklarının manda siste-
mine göre yönetilmesine karar verildi.
İngiltere, I. Dünya Savaşı'nda Yunanistan'ı İtilaf Devletleri'ne çekebilmek için, Yunanlılara İzmir ve çevresini va-
detmişti. Fakat St. Jean De Maurienne Antlaşması ile bu bölge İtalyanlara bırakıldı. Megali İdea (Büyük Yuna-
nistan) düşüncelerini gerçekleştirmeyi hedefleyen Yunanlılar, konferansta İzmir ve çevresinin kendilerine veril-
meşini istedi. İngiltere, sömürgelerine giden ticaret yollan üzerinde İtalya gibi güçlü bir ülke yerine, kendisine
tehlike oluşturmayacak Yunanistan'ı tercih etti. Yunanlılar sundukları sahte belgelerle İzmir ve çevresinde nüfus
açısından Rumların çoğunlukta olduklarını kabul ettirdi. İzmir'in Yunanistan tarafından işgali, konferansa katılan
diğer devletler tarafindan kabul edildi. Böylece İzmir meselesi, İtilaf Devletleri arasında ilk ayrılıkların da yaşan-
maşına sebep oldu.
Paris Konferansı'nm sonuçlan:
Cemiyet-i Akvamın kurulması kararlaştırıldı.
Mandacılık (Mandater) benimsenerek, sömürgecilik anlayış bu şekilde sürdürüldü.
(Milletler Cemiyeti Misakl'nın 22. maddesi manda sistemi ile ilgiliydi. Bu madde ile, yenilen devletlerden ayrıla-
cak olan fakat henüz bağımsız olma ve kendini yönetme yeteneğine sahip olmayan ülkelerin yönetimi Milletler
Cemiyeti'ne bırakılacaktı. Ancak Milletler Cemiyeti bu konuda sadece vekil olacak ve yönetme görevini büyük
bir devlet üstlenecekti.)
Arapların yaşadığı topraklar İngiltere ve Fransa'ya bırakıldı.
Doğu Anadolu'da Amerikan mandasında bir Ermeni devletinin kurulmasına karar verildi.
Wilson İlkeleri benimsenmediği için ABD-İtilaf Devletleri arasında soğukluk başladı.
Gizli antlaşmalarla İtalya'ya bırakılan İzmir ve Batı Anadolu Yunanistan'a verildi.
Gizli antlaşmalarla Rusya'ya bırakılan boğazlar İtilaf Devletlerinin kontrolüne bırakılmıştır.
Almanya, Avusturya, Macaristan ve Bulgaristan ile imzalanacak barış antlaşmalarının maddeleri belirlenmiştir.
Osmanlı Devleti'nin topraklarının paylaşımında uzlaşamadıkları için bu konferansta Osmanlılarla imzalanacak
olan barış antlaşmasının şartları belirlenememiştir. Arap, Rum, Kürt ve Ermeni azınlıklarının da toprak talepleri
konferansta ele alınmıştır.
King-Crane Heyeti: Üyeleri Başkan Wilson tarafindan seçilen heyet, "Türkiye Mandaları Hakkında Milletlera-
rast Komisyonun Amerika Şubesi" ya da "King-Crane Heyeti" olarak adlandırıldı. Heyette ayrıca, Prof. Albert H.
Lybyer Laurance Moore ve Montgomery teknik danışman olarak görev aldı. Heyeti oluşturan üyelerin tamamı
Türkiye'de görev yapmış, Türkiye'yi, Türk toplumunu ve Türk tarihini bilen bu konuda eserler kaleme almış kişi-
lerden oluşmaktaydı.
Hrisantos Raporu Trabzon Metropoliti Hrisantos'un Pontus Rum Devleti kurmak amacıyla 2 Mayıs 1919 'da Paris
Barış Konferansı'na sunduğu rapordur.
İttifak Devletleriyle yapılan antlaşmalar:
Osmanlı Devleti'nin topraklarının paylaşımı, konferansta en fazla tartışılan konu olmasına rağmen savaşı ka-
zanan devletler arasındaki çıkar çatışmalarından dolayı, Osmanlı Devleti ile yapılacak barış antlaşması daha
sonraya bırakıldı.
I. Almanya ile Versay Antlaşması: 28 Haziran 1919
a) Alsas-Loren Fransa'ya bırakılacak.
b) Almanya'nın sömürgeleri İngiltere, Fransa, Belçika ve Japonya arasında paylaşılacak.
Sd2üYALÇlN
www.dizgikitap.com